Głóg dwuszyjkowy liść z kwiatem – drzewo szczęścia z polskiego krajobrazu

Częścią polskiego krajobrazu jest głóg dwuszyjkowy (Crataegus laevigata). Późną wiosną ten urokliwy krzew zachwyca białymi lub lekko różowymi kwiatami, a jesienią obsypany jest czerwonymi owocami. Roślina przyczynia się do prawidłowego działania układu nerwowego i krwionośnego. Ponieważ podaje się, że ma działanie relaksujące, można ją wypróbować także dla łatwiejszego zasypiania. Wyciąg z głogu ma pozytywny wpływ na pracę serca oraz transport tlenu.

Crataegus laevigata / Głóg dwuszyjkowy

Głóg może niekiedy przybrać także postać mniejszego drzewa, jest ciernisty, a wyrastają na nim opadające klapowane liście. Nierzadko tworzy gęste i trudne do przebycia zarośla, ale spotkać go można również w parkach, gdzie formowany jest w żywopłoty. Właśnie jego nieprzenikalność dała początek tradycji sadzenia głogowych żywopłotów jako naturalnej ochrony posesji.

Drzewo szczęścia i chleb serca

Wśród ludowych nazw głogu znajdziemy poetyckie perełki: chleb serca, drzewo szczęścia, głożyna, głożek, ciernie czy cierń. Nazwa „chleb serca” nawiązuje do tradycyjnego postrzegania głogu jako zioła dla serca, a „drzewo szczęścia” do jego miejsca w kulturze ludowej, gdzie był symbolem nadziei i ochrony.

Dlaczego liść z kwiatem, a nie tylko kwiat?

Połączenie liścia z kwiatem to najpowszechniejsza forma stosowana w zielarstwie. Kwiat wnosi delikatniejszy aromat i wyższy udział flawonoidów, liść zaś więcej garbników i strukturę, która nadaje naparowi ciała. Razem tworzą zrównoważony surowiec o delikatnym, lekko słodkawym i owocowym smaku. Jeśli wolisz wariant czysto kwiatowy, sięgnij po głóg – kwiat; dla bardziej owocowego i słodszego naparu odpowiedni jest głóg – owoc.

Z czym łączyć głóg

Głóg świetnie komponuje się z większością ziół, a w mieszankach herbacianych tworzy delikatną, zaokrąglającą bazę:

• Melisa ziele – klasyczne wieczorne połączenie na spokojne zasypianie
• Kozłek korzeń – wyrazistszy partner do relaksu; dodawaj w mniejszym udziale
• Serdecznik ziele – tradycyjne uzupełnienie głogu w mieszankach ziołowych
• Jemioła ziele – tradycyjnie łączona z głogiem dla układu krwionośnego
• Lipa kwiat – złagodzi smak i doda miodowej słodyczy
• Hibiskus kwiat – w proporcji 2 części głogu : 1 część hibiskusa powstanie orzeźwiający, lekko kwaśny napar

Gotową mieszankę nakierowaną na naczynia i poziom lipidów znajdziesz jako mieszankę ziołową Cholesterol.

Wskazówka dotycząca kuracji: Po trzech tygodniach regularnego picia zrób tygodniową przerwę, a zioła ewentualnie zmieniaj.

Substancje czynne

Kwiaty głogu zawierają kwasy triterpenowe, aminopuryny (adenozyna, adenina, guanina), flawonoidy, antocyjany, kwercetynę, pektyny, saponiny i garbniki. W owocach obecne są ponadto karoteny, cukry oraz witaminy B i C. Flawonoidy i kwasy triterpenowe uznawane są za kluczowe składniki odpowiedzialne za tradycyjne wykorzystanie głogu. Antocyjany nadają owocom charakterystyczną czerwoną barwę i przyczyniają się do właściwości antyoksydacyjnych. Połączenie liścia z kwiatem zawiera zarówno flawonoidy z kwiatów, jak i wyższy udział garbników z liści.

Występowanie

Głóg dwuszyjkowy (Crataegus laevigata) rośnie na zakrzewionych zboczach, na miedzach, pastwiskach i wzdłuż dróg. Jest powszechnym elementem polskiego krajobrazu od nizin aż po tereny podgórskie. Tworzy gęste i trudne do przebycia zarośla, ale spotkamy go również w parkach i ogrodach, gdzie bywa formowany w żywopłoty. Kwitnie późną wiosną (maj–czerwiec) białymi lub lekko różowymi kwiatami, jesienią obsypany jest czerwonymi owocami. Do zbioru wykorzystuje się przede wszystkim kwiaty i liście, ewentualnie także owoce.

Nazwy ludowe

Głóg, głóg dwuszyjkowy, głożyna, głożek, chleb serca, drzewo szczęścia, ciernie, cierń