Owoc kopru włoskiego

Foeniculum vulgare / Koper włoski zwyczajny

Koper włoski (łac. Foeniculum vulgare) to wysoka roślina, która wyglądem przypomina bardziej znany koperek. Ma mięsisty korzeń i żółte kwiaty, które kwitną w obfitych kwiatostanach.

Koper włoski zasłynął przede wszystkim ze swojego korzystnego wpływu na prawidłowy przebieg karmienia piersią. Jednak zakres jego działania jest znacznie szerszy. Suszone owoce przyczyniają się do prawidłowego trawienia, perystaltyki jelit, wydalania, utrzymania zdrowej mikroflory, a także pobudzają apetyt. Należą do przeciwutleniaczy i wzmacniają naturalną odporność organizmu. Kobiety mogą je wypróbować w celu zachowania dobrego samopoczucia przed miesiączką i w jej trakcie; koper włoski jest również zalecany w okresie menopauzy. Pomaga w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Ponieważ wspomaga wydalanie moczu, nadaje się do detoksykacji. Korzystnie wpływa na wydzielanie śluzu, a nie można również pominąć jego pozytywnego wpływu na wątrobę, a zwłaszcza na jej funkcję żółciopędną.

Koper włoski to popularna przyprawa o delikatnie słodkawym smaku i lekko pikantnym zapachu. Stosuje się go przede wszystkim w kuchni śródziemnomorskiej, doskonale nadaje się do słonych i słodkich wypieków, świetnie komponuje się na przykład z ciemnym chlebem. Nadaje się do marynowania warzyw, do mieszanek mięsnych lub do ryb. Dodaje smaku masłom ziołowym, serom i twarogowi.

Substancje czynne

Nasiona kopru włoskiego zawierają olejek eteryczny, w skład którego wchodzą między innymi anetol, fenchon, estragol, pinen i limonen, a także flawonoidy i kumaryny

Występowanie

Koper włoski uprawiany jest na całym świecie w różnych odmianach, zarówno jako przyprawa, jak i środek leczniczy.

Nazwy ludowe

Zioło to znane jest również pod nazwami: kopru włoskiego, kopru rzymskiego, kopru bolońskiego, kopru łacińskiego, kopru słodkiego lub ukropu