Liście serduszki

Leonurus cardiaca / Serdecznik pospolity

Serdecznika pospolitego (łac. Leonurus cardiaca) nie da się w naturze tak po prostu przeoczyć. Nie tylko osiąga wysokość około 1,5 metra, ale przyciąga również uwagę ciekawie rozciętych, klapowanych liści z wyraźnym żyłkowaniem. Również jej kwiaty mają dekoracyjny wygląd, tworzą gęste kwiatostany i szczycą się uroczym odcieniem starego różu. Nic dziwnego, że ta wieloletnia roślina jest chętnie sadzona również w ogrodach.

Jak sugeruje sama nazwa tej rośliny, serdecznik przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania serca, a także całego układu sercowo-naczyniowego, oraz pozytywnie wpływa na ciśnienie krwi. Pomaga również w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania układu oddechowego, tarczycy, a także układu nerwowego. Kobiety mogą wypróbować tę roślinę leczniczą, aby zapewnić sobie komfort w okresie menstruacji i menopauzy.

Substancje czynne

Liście serduszki pospolitej zawierają substancję gorzką – leonurynę, około 9% garbników, glikozydy, alkaloidy, stachydrynę, leokardynę, saponiny, flawonoidy, kwasy organiczne (np. cytrynowy, jabłkowy, mlekowy i winowy), krzemiany oraz olejki eteryczne.

Występowanie

Serdecznik pospolity rośnie dziko w naturze, na gruzowiskach, w rowach, wzdłuż dróg, przy murach, na wysypiskach, na granicach pól, ale także w ogrodach

Nazwy ludowe

Zioło to znane jest również pod nazwami: serduszka, pokrzywa dziewięciolistna, hojička, hubeníček, mięta sercowa, serduszka, przyprawa sercowa lub serduszka lekarska. "