Liście jemoli

Viscum album / Jemioła biała

Jemioła biała (łac. Viscum album) to wiecznie zielony, półpasożytniczy krzew o kształcie półkulistej kępy, który może osiągać wysokość nawet jednego metra. Rośnie na drzewach iglastych i liściastych, gdzie wbija korzenie w korę, dzięki czemu pozyskuje wodę. Ma liście o charakterystycznym kształcie języczków oraz białe lub żółtawe, lepkie jagody, z których każda zawiera jedno nasiono.

Jemioła przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego i układu krwionośnego, wpływając między innymi na poziom lipidów we krwi. Jest przeciwutleniaczem, a zatem chroni komórki przed stresem oksydacyjnym. Ma korzystny wpływ na naturalną odporność organizmu.

Właściwości jemli różnią się w zależności od drzewa, na którym pasożytuje. Podczas gdy za bardzo wysokiej jakości uważa się jemlę z głogu, jodły, świerku, sosny lub jabłoni, tej z topoli nie należy stosować, ponieważ jest ona wyraźnie toksyczna.

Substancje czynne

Lektyny, żywice (np. wiskotoksyna, która jednak w większych ilościach jest toksyczna), alkaloidy, flawonoidy, cholina, acetylocholina, histamina, kwasy organiczne, triterpeny, aminokwasy, związki fenylowe itp.

Występowanie

Jemioła rośnie jako pasożyt wysoko na gałęziach drzew, dlatego trudno ją zdobyć. Jemioła jest rośliną półpasożytniczą, która pobiera życiodajny sok z różnych gatunków drzew i krzewów; rośnie zarówno na drzewach owocowych, jak i iglastych, np. na jabłoni, jodle, świerku i sosnie, topoli, dębie, akacji oraz innych gatunkach drzew i krzewów.

Nazwy ludowe

Ta roślina znana jest również pod nazwami: amala, czarodziejska miotła, dębowe majlí, dębowe mejlí, gmejl, gmejlí, piorunowa miotła, hýmelí, jamela, jemela, jemela biała, jemelka, jemelo, jeměl, jemola, jímelí, jmel, jmél, majlí, mejdlí, mejlí, mel, melé, melí, mélí, mílí, muří noha, mýlí, nejdlí, omejlí, omelí, posłaniec bogów, święte drewno krzyża lub jemela liściasta.