Cenioną rośliną leczniczą pochodzącą z lasów deszczowych jest smilax lekarski

Amazońskie lasy deszczowe są dosłownie skarbnicą wielu egzotycznych roślin leczniczych. Jedną z nich jest również smilax lekarski, znany również jako sarsaparilla, którego korzeń zawiera szerokie spektrum interesujących substancji czynnych.

Najlepiej czuje się w lasach deszczowych

Smilax officinalis / Sarsaparilla Kolcorośl lekarska, Smilax

Smilax lekarski, znany również jako sarsaparilla (łac. Smilax officinalis), to zdrewniała roślina lub krzew z rodziny smilaksowatych, która swoim wyglądem może przypominać znacznie bardziej znaną winorośl. Ma splecioną zieloną łodygę o kanciastym przekroju, na której wyrastają kolce i wąsy. Liczne, skórzaste liście o gładkiej powierzchni mają jajowato-podłużny kształt i są spiczaste na końcach, a ich barwa jest intensywnie zielona. I choć zielonkawo-żółte kwiaty tworzące zwisające kwiatostany baldaszkowate są stosunkowo drobne i ogólnie raczej niepozorne, owoce tej rośliny trudno przeoczyć. Są to bowiem jagody o wyraźnie czerwonym lub fioletowym kolorze, w których kryje się jedno, dwa lub co najwyżej trzy nasiona.

Sarsaparilla występuje głównie w lasach deszczowych Ameryki Południowej i Środkowej, a obecnie uprawiana jest również na kontynencie azjatyckim, między innymi w Indiach. Występuje w wystarczająco wilgotnych obszarach tropikalnych, a także subtropikalnych. Jest to tak zwana roślina pnąca, która za pomocą łodyg, a dokładniej wąsów czepnych, przyczepia się do podłoża, tworząc rozległe, gęste i kolczaste porosty, które mogą osiągać nawet kilkadziesiąt metrów wysokości.

Sarsaparilla dla zdrowego oddychania i trawienia

Roślina ta była dobrze znana już rdzennym mieszkańcom Ameryki, gdzie plemiona tubylcze z różnych regionów kontynentu, niezależnie od siebie, stosowały ją w swojej medycynie ludowej. Na szczególną uwagę zasługuje przede wszystkim korzeń tej rośliny, ponieważ współczesne badania wykazały, że to właśnie on zawiera cały szereg interesujących substancji, a konkretnie są to przede wszystkim sterydy roślinne i saponiny, a także na przykład witaminy A, B, C i D, wapń, potas, sód, miedź, żelazo i inne.

Suszony korzeń sarsaparilli najczęściej przygotowuje się w postaci wywaru. Uważa się, że wspomaga on utrzymanie prawidłowego funkcjonowania układu oddechowego, a jednocześnie korzystnie wpływa na wydalanie, dlatego może być pomocny w procesie oczyszczania organizmu. Nie bez znaczenia jest również jego pozytywny wpływ na utrzymanie zdrowego trawienia.

Znali ją nawet kowboje z Dzikiego Zachodu

Europa miała okazję zapoznać się z tą egzotyczną rośliną już w XVI wieku, czyli w czasach wielkich odkryć zamorskich i wypraw żeglarzy na kontynent amerykański. To właśnie hiszpańscy marynarze jako pierwsi przywieźli ją na Stary Kontynent z Karaibów.

W tamtych czasach, a także w kolejnych stuleciach, wśród ludzi szerzyła się niebezpieczna choroba przenoszona drogą płciową – kiła. I właśnie sarsaparilla wkrótce zaczęła być uważana za zioło, które rzekomo dobrze radzi sobie z tą chorobą. W celu ochrony przed kiłą chętnie stosowali ją nie tylko mieszkańcy Europy, ale także kowboje Dzikiego Zachodu, którzy pili ją w postaci napoju bezalkoholowego. Mimo że badania medyczne stopniowo wykazały, iż sarsaparilla najprawdopodobniej jest nieskuteczna w walce z kiłą, jeszcze w XIX wieku jej nazwa figurowała w Oficjalnym wykazie leków Stanów Zjednoczonych właśnie jako środek przeciwko tej chorobie wenerycznej.