Stokrotka pospolita – drobna roślina zielna o wielkim sercu

Stokrotka pospolita (Bellis perennis) jest jedną z najpowszechniejszych i najbardziej znanych roślin zielnych występujących na naszych łąkach, w ogrodach i parkach. Chociaż jej niewielka wysokość zazwyczaj nie przekracza 10 cm, kryje w sobie niezwykłe bogactwo substancji czynnych. Należy do grupy przeciwutleniaczy, pomaga chronić komórki przed stresem oksydacyjnym, wspiera naturalną odporność organizmu oraz przyczynia się do utrzymania prawidłowego stanu skóry, włosów i paznokci.

Bellis perennis / Stokrotka pospolita

Stokrotka kwitnie praktycznie od lutego do listopada – jest to jedna z pierwszych roślin wiosennych, a także jedna z ostatnich, które wytrzymują jesienne przymrozki. Białe płatki z różowym odcieniem i jaskrawożółty środek są łatwo rozpoznawalne nawet dla całkowitego laika. W tradycji ludowej jest symbolem niewinności, wiosny i nowego początku. Jej łacińska nazwa Bellis (piękna) dobrze oddaje to, jak postrzegali ją botanicy na przestrzeni wieków.

Stokrotka w kuchni, kosmetyce i filiżance herbaty

Świeże kwiaty stokrotki są jadalne i tradycyjnie stosuje się je jako dekorację sałatek i słodkich deserów. Ich delikatnie gorzki, ziołowo-świeży smak zaskakuje każdego, kto spróbuje jej po raz pierwszy. Ze świeżych i suszonych kwiatów przygotowuje się smaczny syrop lub napar. Wyciąg z stokrotki znajduje szerokie zastosowanie w kosmetykach naturalnych – można go znaleźć w balsamach do ciała, kremach pod oczy, szamponach i tonikach do twarzy, gdzie jest ceniony za wspomaganie prawidłowego stanu skóry.

Suszone kwiaty są również popularnym składnikiem mieszanek ziołowych wspomagających odporność lub pielęgnację skóry. Pięknie prezentują się w mieszankach herbatowych obok niebieskich kwiatów bławatka i złotych płatków nagietka.

Stokrotka dla zwierząt domowych

Stokrotka zaliczana jest do kategorii ziół dla zwierząt – jest ulubionym przysmakiem agam, królików karłowatych, świnek morskich i innych gryzoni. Suszone kwiaty stanowią dla nich bezpieczną, naturalną przekąskę bogatą w błonnik i flawonoidy.

Z czym łączy się stokrotka

Stokrotka doskonale nadaje się do mieszanek ziołowych wspomagających odporność i prawidłowy stan skóry. Doskonale łączy się z rumiankiem (działającym uspokajająco), nagietkiem (wspomagającym skórę), krwawnikiem i bławatkiem – tworząc zarówno dekoracyjną, jak i funkcjonalną mieszankę herbatową. Pokrzywa i wierzba są kolejnymi odpowiednimi dodatkami do wiosennych kuracji ziołowych.

Substancje czynne

Kwiat stokrotki pospolitej (Bellis perennis) zawiera saponiny triterpenowe (saponiny pierwiosnkowe), flawonoidy (luteolinę, apigeninę, kwercetynę), garbniki, substancje gorzkie, śluz, inulinę, kwasy organiczne (malonowy, jabłkowy), składniki mineralne (potas, wapń, magnez), poliiny oraz śladowe ilości olejku eterycznego. Saponiny są uważane za kluczowe składniki odpowiedzialne za tradycyjne zastosowanie tej rośliny. Flawonoidy przyczyniają się do właściwości przeciwutleniających. Inulina jest prebiotycznym błonnikiem korzystnym dla mikrobiomu.

Występowanie

Stokrotka pospolita (Bellis perennis) pochodzi z Europy i zachodniej Azji, a obecnie występuje na całym świecie jako naturalizowana roślina zielna. W Czechach jest jedną z najliczniejszych roślin łąkowych – rośnie na łąkach, pastwiskach, trawnikach parkowych, w ogrodach oraz na poboczach dróg, od nizin aż po tereny górskie. Kwitnie od lutego do listopada, z przerwą w okresie największych letnich upałów. Zbiera się całe koszyczki kwiatowe, najlepiej w okresie pełnego kwitnienia. Suszenie odbywa się w cieniu lub metodą sztuczną w temperaturze do 35 °C.

Nazwy ludowe

Stokrotka, stokrotka pospolita, biedaczka, Bellis perennis