Korzeń prawoślazu

Althaea officinalis / Prawoślaz lekarski

Althaea officinalis (łac. Althaea officinalis) to wieloletnia roślina z rodziny malwowatych, która w języku potocznym jest często (choć błędnie) nazywana hibiskusem. Ma dekoracyjny wygląd, przyciąga uwagę przede wszystkim dużymi, uroczymi kwiatami o różowawym kolorze, dzięki czemu jest chętnie sadzona w wielu ogrodach ozdobnych.

Althaea jest tradycyjną rośliną leczniczą. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu oddechowego i jelit. Wykazuje również pewne działanie przeciwbakteryjne. Ceniona jest przede wszystkim ze względu na zawartość substancji śluzowych.

W przeszłości roślina ta nie tylko zajmowała stałe miejsce w medycynie ludowej, ale wiązało się z nią również wiele innych możliwych zastosowań. Z korzenia wytwarzano popularne słodycze, natomiast z łodyg, w ograniczonym zakresie, produkowano papier, liny i tkaniny.

Substancje czynne

Substancje śluzowe (w korzeniu do 35%). Głównymi składnikami śluzu są galakturorhamnany, glukany i arabinogalaktany. Ponadto występują skrobie (w korzeniu do 38%), sacharoza (w korzeniu około 10%), asparagina (w korzeniu około 2%), betaina, pektyny (w korzeniu do 11%), flawonoidy, składniki mineralne, kwasy organiczne oraz śladowe ilości olejków eterycznych.

Występowanie

Zarośla nadbrzeżne, porosty wysokich traw, wilgotne i torfowiskowe łąki, rowy, wtórnie wilgotne miejsca w pobliżu osad ludzkich, brzegi wiejskich stawów. Można go wyhodować z nasion.

Nazwy ludowe

Ta roślina znana jest również pod nazwami: ajbiš, ajbíšek, albiš, hybíšek, ibiš, ibišek, korzeń ibišku, pople, proskur, korzeń proskurnika, pople rzymski, ślaz rzymski, ślaz wysoki, ślaz ogrodowy, róża ślazowa lub topolówka.