Liść orzecha

Juglans regia / Orzech włoski

Orzech królewski (łac. Juglans regia) to potężne drzewo liściaste, które może osiągać wysokość niemal 50 metrów. Występuje na całym świecie i powszechnie można go spotkać również u nas. Charakteryzuje się szarą korą, która w starszym wieku bywa wyraźnie popękana. Liście są nieparzystopierzaste, złożone z maksymalnie dziewięciu podłużnych, spiczastych listków. Jasnożółtawe lub brązowawe owoce ukryte są w twardej, zdrewniałej łupinie.

Chociaż drzewo to jest wysoko cenione przede wszystkim ze względu na owoce, na uwagę zasługują również liście, które mają właściwości lecznicze. Najczęściej przygotowuje się z nich napar. Charakteryzuje się on przyjemnym smakiem, a po dosłodzeniu np. miodem można go pić jak zwykłą herbatę.

Orzech włoski należy do przeciwutleniaczy, a zatem chroni komórki przed stresem oksydacyjnym. Wspomaga naturalną odporność organizmu i przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego oraz jelit, wpływając między innymi na regularność wypróżnień. Wpływa również pozytywnie na poziom glukozy we krwi, a także na poziom lipidów we krwi. Co nie mniej ważne, można go wypróbować również w celu wsparcia prawidłowego funkcjonowania nerek.

Substancje czynne

Suszone liście orzecha królewskiego zawierają naftochinon juglon, garbniki, flawonoidy, kwas elagowy, olejki eteryczne, karotenoidy, witaminę C, substancje gorzkie i inne.

Występowanie

Orzech królewski jest u nas powszechnie uprawiany niemal na całym terytorium, z wyjątkiem obszarów górskich lub innych miejsc o niekorzystnych warunkach klimatycznych. Ze względu na długą historię uprawy orzecha królewskiego jego pierwotny zasięg występowania jest niejasny, być może obejmuje obszar od Bałkanów na zachodzie po Himalaje na wschodzie.

Nazwy ludowe

Zioło to znane jest również pod nazwami: chřapáč, chřapáči, żołądź Jowisza, żołądź Jowisza, kamenáč, kameňák, kameník, křapáč, křapák, křapky lub orzechy królewskie.