Fasola

Phaseolus vulgaris / Fasola zwyczajna

Podobnie jak wiele innych roślin uprawnych, również fasola zwyczajna (łac. Phaseolus vulgaris) dotarła do nas z kontynentu amerykańskiego. Roślina ta uprawiana jest w postaci pnącej, zwijającej się w prawo, lub jako krzew. Obecnie istnieje wiele odmian, a nasiona ukryte w strąkach mogą mieć różną barwę i wielkość. W kuchni powszechnie stosuje się zarówno suszone nasiona, jak i zielone strąki.

Skórzasta łupina fasoli zawiera szereg substancji, na które warto zwrócić uwagę. Są to między innymi flawonoidy, fitosterole, aminokwasy, cholina, kwas krzemowy, fazeolina, lektyny oraz niektóre składniki mineralne. Dzięki swojemu składowi przyczyniają się one do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi, a także mają pozytywny wpływ na funkcjonowanie dróg moczowych i nerek.

Substancje czynne

Suszone strąki fasoli zawierają aminokwasy, np. argininę, asparaginę, tryptofan, fenyloalaninę, trigonellinę i cholinę, a także niewielkie ilości kwasu krzemowego, fosforanów i soli chromu. 

Występowanie

Fasola pochodzi z tropikalnej Ameryki. Uprawia się ją w kilku odmianach zarówno na polach, jak i w ogrodach w całej Europie. Do celów leczniczych preferuje się odmiany o dużych nasionach i mięsistych strąkach.

Nazwy ludowe

Jego duże nasiona znane były pod różnymi ludowymi nazwami, np. „šváby”, „švábky”, „pecoky” czy „bugárky”