Liście dymnicy lekarskiej

Fumaria officinalis / Dymnica pospolita

Fumaria lekarska (łac. Fumaria officinalis) to roślina jednoroczna, szeroko rozpowszechniona w czeskim krajobrazie. Ponieważ bardzo dobrze rośnie również na polach i w ogrodach, zaliczana jest do chwastów. Ma wydrążoną, rozgałęzioną łodygę, pierzasto podzielone liście oraz różowawe kwiaty tworzące wielokwiatowe grona. Owocem jest kulista niełupka, a pod ziemią kryje się cienki korzeń.

Roślina zawiera alkaloidy opiumowe, garbniki, substancje gorzkie, śluz i inne składniki. Dzięki swojemu składowi wspomaga wydalanie wody z organizmu oraz ogólne oczyszczenie organizmu. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania wątroby, a także ma pozytywny wpływ na skórę. Często stosuje się ją zewnętrznie w postaci okładów.

W przeszłości dymnica była również rośliną użytkową. Pozyskiwano z niej bowiem żółty barwnik, który służył do barwienia wełny.

Substancje czynne

Alkaloidy benzyloizochinolowe, skoulerin, fumarin, fumarycyna, kwas kofeoiljabłoniowy, flawonoidy

Występowanie

Dymnica rośnie jako niepozorny chwast na polach, na zwałach i w ogrodach. Kiełkuje nawet między płytami chodnikowymi i w szczelinach murów.

Nazwy ludowe

Zioło to znane jest również pod nazwami: aničky, zioło ostatniej szansy, dzikie powieki, dejmák, dejmňák, dymnica, gertrudka, kominka, przyprawa na dziki płacz, křepka, křupka, ocikávka, očiplačka, pasek, piżmo, rutka polna, rutka polna, rutka polna, goryczka polna, rutka psia, rosica, rota, rutka, rutka pospolita, rutka lekarska, rutka polna, tancerka, ziemny oddech, ziemny kłódek, ziemna para, ziemskie powietrze lub żydowskie drżenie.