Cuti Cuti

Asplenium lunulatum / Cuti cuti

Cuti Cuti, znane również jako sleziník (łac. Asplenium lunulatum), należy do tradycyjnych południowoamerykańskich ziół, które dzięki swoim właściwościom stopniowo zyskują popularność na całym świecie. Należy do rozległego rodzaju paproci, który obejmuje aż 700 różnych gatunków. Cuti cuti należy do paproci o stosunkowo niewielkich rozmiarach. Posiada wyprostowaną kłącze, a jej liście w kształcie kopii są ułożone w kępki i mogą osiągać długość około 8 cm. Charakterystyczne dla nich jest to, że górna część jest intensywnie zielona, natomiast dolna – brązowawa.

Z slezinika zbiera się jego część nadziemną – liście i łodygę, które następnie suszy się. Najczęściej stosuje się je w postaci wywaru. Roślina zawiera między innymi flawonoidy, garbniki, ksantyny, aminokwasy, śluz, stilbeny, kwas p-kumarowy i inne substancje czynne.

Ojczyzną tej rośliny są położone na wyższych wysokościach tropikalne lasy kontynentu południowoamerykańskiego. Najlepiej rozwija się na skalistych terenach, gdzie jest wystarczająca ilość wilgoci i cienia. Jednak ze względu na rosnącą popularność Cuti Cuti nie występuje już wyłącznie w środowisku naturalnym, ale jest również uprawiana na plantacjach.

Substancje czynne

Flawonoidy (akacetyna), stilbeny, aminokwasy niebiałkowe, pochodne kwasu kumarowego, naftochinony, garbniki, śluzy (mucil).  

Występowanie

Cuti Cuti to typowa roślina peruwiańska, należąca do dziko rosnących paproci. Występuje na wschodnich zboczach Andów, w szczelinach skalnych, w zacienionych i wilgotnych miejscach lasu deszczowego, często w pobliżu wodospadów.