Liście ruty

Rutae graveolens / Ruta zwyczajna

Rutwica pachnąca (łac. Ruta graveolens) to wiecznie zielony półkrzew pochodzący z sprzyjającego klimatu regionu śródziemnomorskiego. Ma nakrapiane, niebiesko-zielone liście o wydłużonym kształcie oraz jasnożółte kwiaty, zebrane w obfite kwiatostany szczytowe. Owocem jest klapowana torebka.

Do celów leczniczych zbiera się kwitnącą zieloną część ruty, z której najczęściej przygotowuje się napar. Zioło to należy do przeciwutleniaczy, chroni komórki przed stresem oksydacyjnym i wspiera naturalną odporność organizmu. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego oraz wpływa na równowagę mikrobiologiczną. Pomaga również w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania układu krążenia i układu moczowego. Kobiety mogą ją wypróbować również w celu zapewnienia sobie komfortu w okresie przedmiesiączkowym oraz w okresie menopauzy. Dla wszystkich, bez względu na płeć, jest odpowiednia do relaksacji i zdrowego snu.

Ruta jest popularną rośliną ozdobną, którą można uprawiać również w naszych ogrodach. Gorzkie liście, a ewentualnie również nasiona, można w ograniczonym zakresie wykorzystywać w kuchni do przyprawiania potraw. Z liści pozyskuje się olejek eteryczny, który znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym, do produkcji perfum oraz niektórych produktów kosmetycznych.

Substancje czynne

Olejek eteryczny zawierający metylnonyloketon lub metyloheptyloketon, flawonoidy – rutynę, kumaryny – bergapten i psoralen, około 40% alkaloidów, chinoliny, chinazoliny i akrydony

Występowanie

Pochodzi ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego; w cieplejszych regionach Europy jest uprawiana i dziczy jako roślina lecznicza i przyprawa.

Nazwy ludowe

Zioło to znane jest również pod nazwami: děsník, gertrudka, harmala, maruria, ruta, rúta, rútka, rutev, rutva, rutvička, „zioło na wrzody u dzieci” lub „zioło ogrodowe na wrzody”.