Liście piołunu czarnego

Artemisia vulgaris / Bylica pospolita

Piołun pospolity (łac. Artemisia vulgaris) można dość często spotkać również w czeskiej przyrodzie. Ta wieloletnia roślina ma kanciastą łodygę, która w górnej części jest bogato rozgałęziona, a dolna część liści jest charakterystycznie pokryta białym meszkiem. Kwiaty tworzą koszyczki, które składają się na wiechę, i zazwyczaj mają barwę od żółtawej do brązowawej. Owocem piołunu są nasiona.

Roślina ta wspomaga utrzymanie prawidłowej czynności nerek i prostaty. Mogą ją wypróbować również kobiety w okresie przed miesiączką i w jej trakcie, ponieważ przypisuje się jej korzystny wpływ na samopoczucie podczas menstruacji. Gorzki smak piołunu pobudza apetyt.

Liście zioła stosuje się zazwyczaj w postaci naparu. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ roślina zawiera toksyczny tujon, dlatego nie należy jej stosować w dużych dawkach ani przez dłuższy czas. Należy jednak zaznaczyć, że zawartość tujonu jest znacznie niższa niż w przypadku piołunu prawdziwego.

Substancje czynne

Olejki eteryczne: cineol, eukaptol, tujon; substancje gorzkie: artemizyn; polisacharydy: inulina; garbniki; organiczne kydeliny oraz substancje śluzowe

Występowanie

piołun rośnie w umiarkowanej strefie klimatycznej Europy i Azji wzdłuż dróg, na granicach pól, w pobliżu osad ludzkich, w zaroślach, na brzegach i nasypach, na glebach bogatych w azot

Nazwy ludowe

Zioło to znane jest również pod nazwami: absynt, ziołowa muza paryskich impresjonistów, zioło św. Jana, czarno-biały, gorzki srebrnik, gorzki peluń, chlebniczek, nechrasť, nechráše, nechřesť, palina, pamatujček, pamětníček, pamutějček, pelun, pelunka, peluń, peluń gorzka, peluńka, pelynek, pelýnek, pelynka, pelyň, pelyňka, permutejček, polenek, polýnek, polyněk, gorzkie srebro lub wielkie srebro.